To moment tylko dla Was, bez ślubnego harmonogramu, bez patrzenia na zegarek i bez uciekających na salę gości. Ubieracie się wygodnie, idziemy na zwykły spacer a ja w tym czasie Was fotografuję.
Bojicie się obiektywu? Niepotrzebnie. Na moich zdjęciach chodzi o autentyczność, a nie wyreżyserowane gesty. Efektem ubocznym takiego wyjścia są pełne bliskości, proste kadry, do których będziecie wracać po latach.
Spis treści:
-
Po co nam w ogóle zdjęcia narzeczeńskie?
-
Jesteśmy sztywni i w ogóle nie potrafimy pozować…
-
Ile trwa sesja narzeczeńska?
-
O której najlepiej zrobić sesję narzeczeńską?
-
No dobrze, ale co my mamy tam właściwie robić?
-
Gdzie idziemy? Zaufajcie mi – opcji jest bez liku
-
W co się ubrać i co z makijażem?
-
Zima, wiosna czy jesień? Kiedy jest ten „idealny” moment?
-
Lewy czy prawy profil – dylematy, które możecie odpuścić
-
Chcemy zdjęcia, ale nie mamy w planach ślubu!
1. Po co nam w ogóle zdjęcia narzeczeńskie? „Przecież mamy pełno fotek z telefonu!”
Żyjemy w czasach, gdy każdy ma w kieszeni aparat. Robimy selfie na wakacjach, pstrykamy fotki w kawiarniach i uwieczniamy zachody słońca. Pstrykanie zdjęć jest dziś łatwiejsze niż kiedykolwiek. Ale…
Zdjęcia, których jeszcze nigdy nie mieliście
Zastanówcie się przez chwilę: ile macie w telefonie takich kadrów, na których widać prawdziwą relację? Do tego potrzebny jest chłodny, ale wrażliwy obserwator – fotograf. Ktoś z zewnątrz, kto zatrzyma na zdjęciu Wasze emocje, drobne gesty i spokój, który pojawia się, gdy jesteście blisko. Takich ujęć nie da się wyklikać samemu smartfonem i to jeszcze na szybko.
Egzamin próbny dla Was (i dla fotografa!)
Wybór fotografa ślubnego to odpowiedzialna decyzja. Skoro macie wpuścić kogoś do swojego świata w jednym z najważniejszych dni, warto sprawdzić, czy łapiecie ten sam punkt widzenia. Sesja przedślubna to doskonały sprawdzian. Zobaczycie, jak się ze mną pracuje, a ja poznam Waszą dynamikę. W dniu wesela nie wejdę do Was jako obcy gość z aparatem, ale ktoś, kogo już znacie. To troszkę mniej stresu.
Więcej niż tylko klikanie
Zamiast wyjścia do kina czy znanej na pamięć restauracji, zróbcie coś innego. Sesja narzeczeńska to super pretekst do spędzenia czasu razem, po prostu na świeżym powietrzu.
A co zrobicie z tymi zdjęciami?
Możliwości jest mnóstwo. Proste odbitki w ramkach na ścianach to dopiero początek. Zdjęcia możecie wykorzystać na kartkach „Save the date”, stworzyć z nich spersonalizowane zaproszenia ślubne, wręczyć rodzicom w formie cichego podziękowania lub puścić na rzutniku w trakcie wesela.
2. Jesteśmy sztywni i w ogóle nie potrafimy pozować…
„Słuchaj, te zdjęcia są świetne, ale my totalnie nie umiemy w pozowanie. Oboje jesteśmy niefotogeniczni i aparat strasznie nas krępuje”.
Wiecie, ile razy to słyszałem? Od dziewięćdziesięciu procent par. Te wszystkie wyluzowane osoby z mojego bloga czy portfolio mówiły mi przed sesją dokładnie to samo.
Nie ma ludzi niefotogenicznych. Są tylko złe doświadczenia i obiektywy w nieodpowiednich rękach. Strach przed aparatem najczęściej zostaje w nas ze szkoły, gdzie kazano prostować plecy i sztucznie się uśmiechać. Na sesji ze mną nie ma o tym mowy. Nie musicie umieć pozować. Cały myk polega na swobodnej atmosferze: Wy patrzycie na siebie, spacerujecie, a ja idę z boku.
3. Ile to potrwa?
Optymalny czas takiego spotkania to około 2 godziny. To idealny bufor, żebyście zdążyli zapomnieć o obecności aparatu, a ja żebym mógł złapać pełny wachlarz różnorodnych kadrów. Dłużej nie ma sensu – baterie zaczną się Wam wyczerpywać i zamiast naturalności pojawi się znużenie.
Wyjątek stanowią sesje wyjazdowe (np. wynajęta chatka na odludziu). Wtedy możemy rozdzielić siły i połowę materiału zrobić wieczorem przy zachodzie słońca, a resztę… skoro świt.
4. O której się widzimy? Słońce na wagę złota
Słońce reżyseruje całe przedsięwzięcie. Unikamy środka dnia i ostrego, bezlitosnego cienia, od którego mrużycie oczy. Spotykamy się popołudniem – najlepiej na 2 godziny przed zachodem. Trafiamy wtedy w tzw. złotą godzinę: światło mięknie, staje się ciepłe, a my mamy czas, żeby fotografować aż do zmierzchu.
A może wschód? Dla chętnych na spektakularne efekty
Jeżeli nie boicie się pobudki w środku nocy (np. o 4:00 rano latem), wschód słońca nagradza jak nic innego. Powietrze jest krystaliczne, na łąkach leżą mgły, a miasta są puste, co daje totalną swobodę.
5. No dobrze, ale co my mamy tam właściwie robić?
Wasze jedyne zadanie to zająć się sobą. Będziecie spacerować, rozmawiać, łapać się za ręce i po prostu ze sobą być. Zapomnijcie o instrukcjach typu „lewa ręka na biodro, usta lekko uchylone”. Pozowanie jest sztuczne. Szukamy wiatru we włosach, spontaniczności i autentyzmu.
Moja rola? Znajduję dobre tło, prowadzę Was w miejsce z odpowiednim światłem, daję drobne sugestie („bliżej, przytulcie się mocniej!”), ale poza tym oddaję Wam wolną rękę.
Klucz do sukcesu: wyśpijcie się dzień wcześniej i koniecznie przyjdźcie po jedzeniu. Nikt nie lubi być głodny na spacerze.
6. Gdzie idziemy? Zaufajcie mi – opcji jest bez liku
Miejsce ustalamy razem bo to Wy musicie się w nim dobrze czuć. Może to być ulubiona ulica, przy której mieszkacie, albo kawałek leśnej ścieżki. Brak pomysłów? Zawsze mam kilka sprawdzonych dróg:
-
Zgiełk i architektura (Sesja w mieście): Kawiarnie, odbicia w szybach starych kamienic, ciche uliczki i surowe mury.
-
Domek, chatka, Slowhop: Wyjazd poza cywilizację, prosty design, kawa z parzonego kubka i pełen relaks.
-
Las, park, zieleń: Kojący wpływ drzew. Pagórkowate leśne ścieżki i słońce prześwitujące przez liście to miejscówki, które bronią się same.
-
Wydmy i dzika rzeka: Piaszczyste brzegi polskich rzek dodają świetnej przestrzeni, a wiatr pięknie targa włosy.
-
Własne gniazdko: Jasne mieszkanie z kanapą to najbardziej intymne tło.
-
Góry i morze: Jeśli lubicie małe wędrówki, gorskie szczyty czy nadmorskie klify wynagrodzą trud surowym, otwartym krajobrazem.
- Studio fotograficzne: To świetna opcja niezależnie od pogody
7. W co się ubrać i co z makijażem?
Najważniejsze to ubrać się, a nie przebrać. Musi Wam być absolutnie komfortowo. Unikajcie ubrań z potężnymi napisami (wielkie logotypy marek) i bardzo pstrokato-agresywnych wzorów, bo odciągają uwagę od twarzy.
Świetnie sprawdza się styl casual. Jeżeli dziewczyny chcą nałożyć prostą, zwiewną sukienkę, jak najbardziej. Kolorystycznie dobrze jest do siebie pasować, ale bez efektu szkolnych mundurków.
Co do makijażu… Dobrze wykonany makijaż u profesjonalistki wyjdzie na zdjęciach świeżo i promiennie, dając przy tym sporo pewności siebie przed aparatem.
Makijaż nie jest obowiązkowi, możesz mieć delikatny – codzienny a jeśli nie chcesz nie musisz go mieć wcale 🙂
8. Zima, wiosna czy jesień? Kiedy jest ten „idealny” moment?
Tu nie ma złych wyborów, są tylko inne klimaty:
-
Wiosna (kwiecień/maj): Wszystko budzi się do życia, kwitną sady, a dni są coraz dłuższe.
-
Zima: Ośnieżony las i mroźna sceneria mają w sobie niesamowitą prostotę.
-
Jesień: Ukryty klejnot. Październikowe światło jest po prostu miękkie i czyste, a liściaste dywany tworzą genialne tło.
9. Lewy czy prawy profil, to dylematy, które możecie odpuścić
Wiem, że większość z nas uważa, że ma „ten lepszy” profil, albo boi się konkretnego ujęcia.
Moja prośba: na czas zdjęć wrzućcie na luz. Jesteście dla siebie piękni i uwiecznienie właśnie tego faktu jest moim zadaniem. Przestańcie kontrolować własną mimikę. Najlepsze kadry powstają wtedy, gdy zapominacie o swoich kompleksach i skupiacie uwagę na osobie, za której rękę trzymacie.
10. Chcemy zdjęcia, ale nie mamy w planach ślubu!
I świetnie. Relacja na zdjęciach nie potrzebuje obrączek ani konkretnej metryki. Chcecie pamiątkę bez okazji, z okazji pierwszej rocznicy zamieszkania razem, czy dziesięciolecia ślubu? Zasady są dokładnie te same: widujemy się w dobrym miejscu i spędzamy spokojne, dobre popołudnie.
Jeśli chcecie po prostu spędzić ze sobą czas i mieć z tego trwałą, fajną pamiątkę – napiszcie do mnie. Ustalimy termin i pójdziemy na spacer.
Poszukaj na blogu lub kliknij w poniższe zdjęcia i zobacz sesje narzeczeńskie jakie realizowałem w różnych miejscach